最近比較系統地練了練基環樹的題,最后在這里總結一波,留一點方法與套路。
首先,基環樹的模型應該是比較明顯的。和樹類比,除了題目中給出一棵樹之類的這種很直接的方式,樹的有關模型,較常見的有根據某個性質,我們可以得到除了根每個點都能找到唯一對應的父親。
而基環樹除了給出$n$個點$n$條邊,比較明顯的有每個點對應了一個出點,這樣就構成了一棵基環樹森林。
大概除了毒瘤題之外,基環樹上做做dp就差不多了。
dp的方法一般有兩種,本質都是先在子樹內dp好,然后扣環,下面只考慮環上的處理:
- 一種是邊上帶有限制的,一般體現在相鄰兩個點的某些限制。這時可以隨便在環上選一條邊,枚舉限制生不生效,直接做樹形dp就行了。
- 另一種是統計類的,比如求直徑之類的。這時通常斷環為鏈,有時需要再復制一遍,在鏈上dp。
第一種類型的一個典型例子就是2018牛客多校的某題。
題目概述:有$n$件物品,每件物品有一個價格和折扣,兩個優惠,可以選擇使用折扣或者選擇不折扣而送一個其他物品,被送物品不能使用優惠,問湊齊所有物品的最小花費。
每件物品對應了一個附贈的物品,很讓人聯想到基環樹,而且樹邊上有限制。用$f_{i,0}$表示得到了$i$子樹內的物品的最小花費,$f_{i,1}$表示得到了$i$子樹內的物品且第$i$件物品不是送來的最小花費。傳統的樹形dp之后,給不給環上的第一個點限制就決定了環上最后一個點的狀態,做兩次dp就可以了。
#include <cstdio> #include <queue> #include <iostream> using namespace std; typedef long long LL; const int N = 100005; const LL INF = 1e17 + 7; int n; int p[N], d[N], to[N], in[N]; int flg[N], vis[N], st[N], tp; LL ans, f0[N], f1[N], g0[N], g1[N]; vector<int> e[N]; queue<int> Q; void Dfs(int x) { f0[x] = p[x] - d[x]; f1[x] = p[x]; for (int v : e[x]) { if (flg[v]) continue; Dfs(v); f0[x] += f0[v]; f1[x] += f0[v]; } for (int v : e[x]) { if (flg[v]) continue; f0[x] = min(f0[x], f1[x] - p[x] - f0[v] + f1[v]); } } LL Solve() { static LL re; g0[1] = f0[st[1]]; g1[1] = f1[st[1]]; for (int i = 2; i <= tp; ++i) { g1[i] = g0[i - 1] + f1[st[i]]; g0[i] = min(g1[i - 1] + f1[st[i]] - p[st[i]], g0[i - 1] + f0[st[i]]); } re = g0[tp]; g0[1] = f1[st[1]] - p[st[1]]; g1[1] = INF; for (int i = 2; i <= tp; ++i) { g1[i] = g0[i - 1] + f1[st[i]]; g0[i] = min(g1[i - 1] + f1[st[i]] - p[st[i]], g0[i - 1] + f0[st[i]]); } return min(re, g1[tp]); } int main() { scanf("%d", &n); for (int i = 1; i <= n; ++i) scanf("%d", &p[i]); for (int i = 1; i <= n; ++i) scanf("%d", &d[i]); for (int i = 1; i <= n; ++i) { scanf("%d", &to[i]); ++in[to[i]]; flg[i] = 1; e[to[i]].push_back(i); } for (int i = 1; i <= n; ++i) { if (!in[i]) Q.push(i); } for (; !Q.empty(); ) { int x = Q.front(); Q.pop(); flg[x] = 0; if (--in[to[x]] == 0) Q.push(to[x]); } for (int i = 1; i <= n; ++i) { if (flg[i] && !vis[i]) { vis[i] = 1; st[tp = 1] = i; Dfs(i); for (int t = to[i]; t != i; t = to[t]) { vis[t] = 1; st[++tp] = t; Dfs(t); } ans += Solve(); } } printf("%lld\n", ans); return 0; }
第二種類型的一個典型例子就是IOI2018的Island,就是求基環樹的直徑,或只說最長簡單路徑。
樹上dp,環上單調隊列維護$g_{i} - dis_{i}$,其中$g_{i}$表示$i$子樹下以$i$為鏈頭的最長鏈。
#include <cstdio> #include <vector> #include <iostream> typedef long long LL; const int N = 1000005; int n, m; bool vis[N], vis_e[N], flg[N]; int fa[N], fw[N], va[N << 1], id[N << 1], q[N]; LL f[N], g[N], dis[N << 1], ans; int cva[N]; std::vector<int> cir[N]; int yun = 1, las[N], to[N << 1], wi[N << 1], pre[N << 1]; inline void Add(int a, int b, int c) { to[++yun] = b; wi[yun] = c; pre[yun] = las[a]; las[a] = yun; } inline int Read(int &x) { x = 0; static char c; for (c = getchar(); c < '0' || c > '9'; c = getchar()); for (; c >= '0' && c <= '9'; x = (x << 3) + (x << 1) + c - '0', c = getchar()); } void Dfs_init(int x) { vis[x] = 1; for (int i = las[x]; i; i = pre[i]) { if (vis_e[i >> 1]) continue; vis_e[i >> 1] = 1; if (vis[to[i]]) { cir[++m].push_back(to[i]); cva[m] = wi[i]; flg[to[i]] = 1; for (int t = x; t != to[i]; t = fa[t]) { cir[m].push_back(t); flg[t] = 1; } } else { fa[to[i]] = x; fw[to[i]] = wi[i]; Dfs_init(to[i]); } } } void Dfs_cal(int x, int Fa) { for (int i = las[x]; i; i = pre[i]) { if (to[i] == Fa || flg[to[i]]) continue; Dfs_cal(to[i], x); f[x] = std::max(f[x], f[to[i]]); f[x] = std::max(f[x], g[x] + g[to[i]] + wi[i]); g[x] = std::max(g[x], g[to[i]] + wi[i]); } } LL Solve(int k, LL re = 0) { int nm = (int)cir[k].size(); for (int i = 0; i < nm; ++i) { re = std::max(re, f[cir[k][i]]); id[i + 1] = id[i + 1 + nm] = cir[k][i]; va[i + 1] = va[i + 1 + nm] = (i == 0)? cva[k] : fw[cir[k][i]]; } for (int i = 1; i <= nm << 1; ++i) { dis[i] = dis[i - 1] + va[i - 1]; } for (int i = 1, nl = 1, nr = 0; i <= nm << 1; ++i) { while (nl <= nr && i - q[nl] > nm - 1) ++nl; if (q[nl] != i && nl <= nr) { re = std::max(re, g[id[i]] + dis[i] + g[id[q[nl]]] - dis[q[nl]]); } while (nl <= nr && g[id[i]] - dis[i] >= g[id[q[nr]]] - dis[q[nr]]) --nr; q[++nr] = i; } return re; } int main() { scanf("%d", &n); for (int i = 1, x, y; i <= n; ++i) { Read(x); Read(y); Add(i, x, y); Add(x, i, y); } for (int i = 1; i <= n; ++i) { if (!vis[i]) { Dfs_init(i); for (int j = 0; j < (int)cir[m].size(); ++j) { Dfs_cal(cir[m][j], 0); } ans += Solve(m); cir[m].clear(); } } printf("%lld\n", ans); return 0; }
一個有趣的問題就是有關寫法,因為有的問題中是無向的,可能會給出邊表,而有的問題則是給出了每個點對應的點,可以理解為有向邊。
有向邊的用拓撲排序一般會比較好寫,不會爆棧,出的問題也很少,無向邊直接給出邊表處理起來比較麻煩,還是$Dfs$吧。
